Far Away
Minsan, nararamdaman ko ang layo na namamagitan sa ating dalawa pero kanina lang yakap kita. Maikli lang ang sandali kaya binitiwan mo ako at pinahid ko ang luha. Hanggang sa nakaalis ka na.
Hindi na kita maabot.
This entry was posted
on Thursday, June 23rd, 2005 at 11:24 am and is filed under Uncategorized.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
June 23rd, 2005 at 1:51 pm
=(
June 24th, 2005 at 7:18 am
ang iyong mga palad at iyong mga bisig ay limitado ng iyong imahinasyon, pakawalan ang imahinasyon, at ma tatamasa mo ang kahit ano.